Je lijkt je te bevinden in .
Ga naar uw Scania-marktsite voor meer informatie.
Nederland
verkoopregio
Production units

MODULAIR PRODUCTSYSTEEM

De man achter het modulaire systeem

Het is onmogelijk om één individu aan te wijzen als de bedenker van Scania's zeer bewonderde modulaire productsysteem. Het lijdt echter geen twijfel dat Sverker Sjöström, de eerste technisch directeur, hierbij een belangrijke rol speelde.

Aan het begin van de jaren ’50 lieten de leveringen aan Scania-Vabis van onderdelen en materiaal uit Duitsland en andere landen veel te wensen over. De situatie werd zo kritiek dat het bedrijf ontwikkelingen voor nieuwe voertuigen en motoren moest opschorten. Onderdelen hadden niet de juiste afmetingen en materiaal was niet goed of onvoldoende getest, wat leidde tot een te grote of te kleine maatvoering van onderdelen en componenten.

Scania-Vabis wilde deze kwaliteitsproblemen aanpakken, en stelde daartoe Sverker Sjöström aan, een 27-jarige technisch ingenieur afgestudeerd aan het Royal Institute of Technology in Stockholm en deskundige op het gebied van materiaalsterkte.

Sjöström begon systematisch de belastingen te bekijken waaraan trucks werden onderworpen tijdens het gebruik. "De resultaten van deze metingen zetten vaak de geldende ideeën over de berekening van de sterkte van een bepaald onderdeel op hun kop", zei Sjöström in een gesprek in 2004. "Toentertijd werden computerberekeningen uitgevoerd op basis van de sterkte van een onderdeel onder statische belastingen in plaats van bij werkelijk gebruik. We zagen ons gedwongen dit opnieuw te beoordelen."

"De geldende opvatting was bijvoorbeeld om één asoverbrenging voor elke motorafmeting te nemen, ongeacht de toepassing. Volgens onze nieuwe bevindingen klopte dit totaal niet. Het belang van het motorvermogen was te verwaarlozen. Het maximaal toelaatbare totaalgewicht en de topografie van de transportroute waren de belangrijkste factoren voor de maatgeving."

In 1961 werd Sjöström de eerste technisch directeur bij Scania-Vabis. Vanaf de jaren ’60 nam de productie van trucks enorm toe en Scania-Vabis exporteerde een groeiend aantal producten. Tegelijkertijd werden trucks steeds complexer. Klanten werden veeleisender en trucks werden vaak ingezet onder geheel nieuwe omstandigheden.

"Hierdoor ontstond de noodzaak van classificatie van de verschillende toepassingen", aldus Sjöström. "Met componenttypen met zorgvuldig afgepaste sterktecategorieën konden we vervolgens voldoen aan de uiteenlopende wensen van de klant met een beperkt aantal onderdelen. Dit leidde ook tot een vermindering van het gewicht van het uiteindelijke product."

De concurrentie stelde dat het onmogelijk was om een effectief modulair systeem op te zetten, maar Scania's focus op zware voertuigen was van cruciaal belang. Verdere vooruitgang werd geboekt door constructief teamwork binnen Research & Development.

"Gezamenlijk hebben we de GPRT-reeks uitgewerkt met onze eigen afdelingen voor cabine- en frameproductie. De concepten werden eind jaren '60 ontwikkeld toen we met nieuwe cabines gingen werken. De vraag was: als we een geheel nieuwe reeks produceren, hoe zou die er dan uitzien?"

Het eerste model in de nieuwe, volledig modulaire truckreeks was de T-truck met motorkap, die in april 1980 werd uitgebracht.

De complete GPRT-reeks, gebaseerd op vier cabinetypen, werd ook wel de 2-serie genoemd en werd in december 1980 uitgebracht.

De nieuwe reeks werd onderverdeeld in drie duty-klassen: M (Medium-duty), H (Heavy-duty) en E (Extra heavy-duty) op basis van het gebruik van de truck.

De nieuwe truckreeks bereikte welhaast perfectie als het gaat om modularisering. Met een beperkt aantal hoofdcomponenten was Scania in staat een bijna onbegrensd aantal truckuitvoeringen uit te brengen, aangepast aan de specifieke behoeften van individuele klanten.